Τα Μνημεία του Λόφου Κολωνού

3 Σεπ

Ήταν 1η Αυγούστου του 1840 όταν ο Karl Otfried Müller (1797 – 1840), προσπαθώντας να ερμηνεύσει την ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα για να φωτίσει το κοινό παρελθόν της Ευρώπης, άφησε την τελευταία του πνοή στην Αθήνα.
Ο Müller πίστευε ότι οι βασικές αρχές του ανθρώπινου πνεύματος ανάγονται στον αρχαιοελληνικό τρόπο σκέψης. Ο βασικός του σκοπός ήταν να αναβιώσει με ένα σύγχρονο τρόπο τον ελληνικό τρόπο ζωής σαν σύνολο.
Πριν πεθάνει, ζήτησε να ταφεί στον Κολωνό, όπου στα πόδια του λόφου τότε, απλωνόταν ο χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος, την οποία τόσο θαύμαζε.

Ο αιγυπτιολόγος Charles Lenormand (1802 – 1859) (να από πού ονομάστηκε η οδός Λένορμαν) μαζί με τον αιγυπτιολόγο Σαμπολιόν κατάφεραν να αποκρυπτογραφήσουν την ιερογλυφική αιγυπτιακή γραφή, τη λεγόμενη Στήλη της Ροζέττας, αντιπαραβάλλοντας την αλεξανδρινή ελληνική της στήλης με την ιερογλυφική. Με αυτή την αφορμή ο Lenormand, που γνώριζε άπταιστα αρχαία ελληνικά, ταξίδεψε στην Ελλάδα τρεις φορές, με αρχαιολογικές αποστολές στην Πελοπόννησο και άλλα μέρη.
Στο τρίτο ταξίδι στην Ελλάδα έχασε τη ζωή του, γεγονός που συγκλόνισε τη μικρή τότε κοινωνία των Αθηνών και οδήγησε το Δήμαρχο να γράψει στο γιο του Lenormand τα παρακάτω λόγια:
“Επειδή, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία, η σορός του πατέρα σας πρέπει να επιστραφεί στη χώρα του, επιτρέψτε η καρδιά του τουλάχιστον να παραμείνει στην Αθήνα, αυτή τη δεύτερη πατρίδα των σκέψεων και της αφοσίωσής του. Όταν αυτή η ευγενική καρδιά ήταν γεμάτη ζωή, νικούσε σε αναμνήσεις τη δόξα της χώρας μας. Ανεχθείτε η καρδιά αυτή, παγωμένη από το θάνατο, να αναπαυθεί μέσα στο μνημείο που θα την ανεβάσει κάτω από τα σύννεφα όπου ηχούσε κάποτε η φωνή του Πλάτωνα, δίπλα στον φίλο και αντίπαλο στο χώρο των κοινών σπουδών, Karl Otfried Müller, στον Λόφο του Ιππίου Κολωνού.

Ο Δανός συγγραφέας Hans Christian Andersen, που επισκέφτηκε τον Κολωνό σ’ ένα ταξίδι του στην Ελλάδα το 1841, περιγράφει τις εντυπώσεις του από το φυσικό περιβάλλον του Κολωνού:
“Η ροή στον Κολωνό…
Εδώ είναι θαμμένος ο Γερμανός Κάρολος Μίλερ, που πέθανε πριν λίγο καιρό και που τόσα χρωστά σ’ αυτόν η επιστήμη…
Ακούμπησα στον υγρό τάφο…
Ο βουνήσιος αέρας κατέβαινε κρύος και τσουχτερός…
Σε ολόκληρη τη φύση υπήρχε ένα μεγαλείο που ούτε η Ελβετία μπορεί να σου προσφέρει…”

Επί προσωπικού:
Το κείμενο αντέγραψα από το Διαδίκτυο…
δεν μπόρεσα να βρω την αρχική Πηγή για να αποδώσω τα εύσημα στον συγγραφέα του.

Αφιερωμένο στα “αδέλφια” του 52 Μ.Λ.Κ.
Είχαμε την τιμή να γεννηθούμε σε μια “ιδιαίτερη” περιοχή όχι της Αθήνας…
αλλά του Κόσμου.
Στην φωτογραφία οι άνθρωποι από όλο τον πλανήτη που ασχολούνται με την Ιστορία, βλέπουν το Μνημείο προς τιμήν του Müller και του Lenormand.
Εμείς βλέπουμε τον χώρο όπου κάναμε τις… κοπάνες μας από το 52 Λύκειο Κολωνού.
Γιατί, πώς να το αρνηθούμε άλλωστε;
Οι Κολωνιώτες ξεχωρίζουμε…

Νίκος Παναγοδημητρόπουλος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *